Class action Dutch style. Het kind en het badwater

Class actionIn een Ucall blog van september vorig jaar is melding gemaakt van het wetsvoorstel tot invoering van een collectieve schadevergoedingsactie dat toen nog voor advies bij de Raad van State lag. Inmiddels is dit wetsvoorstel op 16 november 2016 aan de Tweede Kamer gezonden. In deze blog wordt ingegaan op de voorwaarden die in het wetsvoorstel aan het gebruik van zowel de (nieuwe) collectieve schadevergoedingsactie als de (oude) collectieve actie in ruime zin worden gesteld. De vraag moet worden gesteld of die voorwaarden niet onnodig ten koste gaan van de handhaving van consumentenrechten en de effectiviteit van de civiele collectieve actie zoals die al jaren met veel succes in praktijk wordt gebracht. Dreigt het kind met het badwater te worden weggegooid?

Lees verder

Okpabi v. Shell: a setback for business and human rights?

Sandakan_Sabah_Shell-Station-Labuk_Road-01Last week, Justice Fraser writing for the London High Court dismissed Okpabi v. RDS and SPDC, a claim of a group of Nigerian plaintiffs against Anglo-Dutch oil giant Shell and its Nigerian subsidiary. This dismissal has prompted strong responses by NGOs involved in the region such as Amnesty International, calling it a severe setback for victims in their search for remedies against corporate human rights violations. This contribution shortly looks at the decision on jurisdiction in this case, and how it contrasts against comparable cases on some procedural and substantive issues.
Lees verder

Russische aansprakelijkheid voor het neerhalen van de MH17 en andere incidenten in Oost-Oekraïne? Oekraïne dagvaardt Rusland voor het Internationaal Gerechtshof

Internationaal GerechtshofOp 16 januari 2017 heeft Oekraïne een langverwachte zaak tegen Rusland formeel aanhangig gemaakt bij het Internationaal Gerechtshof (IGH), waarbij het de Russische inmenging in Oekraïense aangelegenheden aan de kaak stelt. Oekraïne voert aan dat Rusland verschillende schendingen van het internationaal recht jegens Oekraïne heeft begaan, met name van het Verdrag inzake de Financiering van Terrorisme en het Rassendiscriminatieverdrag. De zaak betreft een groot aantal incidenten, maar relevant is dat deze ook het neerhalen van de MH17 bestrijkt. De zaak is niet bij voorbaat kansloos, al zal Oekraïne eerst over een aantal procedurele en inhoudelijke hordes moeten springen.  Lees verder

Verantwoordelijkheid voor BGK

hamerBuitengerechtelijke kosten, vaak afgekort als BGK, zijn een belangrijk verschijnsel in de rechtspraktijk. Dat geldt in het bijzonder voor de letselschadepraktijk. Het betreft echter een onderwerp dat veel stof doet opwaaien en aanleiding geeft tot veel verzuchtingen. Nu alle betrokkenen juist gebaat zijn met een vlotte en transparante afwikkeling van schade, is het belangrijk dat de aanhoudende discussies worden beslecht. Het is de vraag hoe dit gestalte kan krijgen. Lees verder

De ‘Yuridisering’ van Nederland

hoge-raad-2De Olympische Spelen in Rio brachten afgelopen augustus mooie sport en zinderende spanning, maar ook, via het kort geding dat turner Yuri van Gelder aanspande nadat hij uitgesloten werd van deelname, het besef dat de juridisering van de samenleving ook in Nederland hard toegeslagen heeft. Niets geen ‘Amerikaanse’ toestanden, maar ‘Hollands welvaren’, zo lijkt het.

Lees verder

Puppet states and human rights abuses: a quest for accountability

puppetOn 30 November 2016, I served as a member of the reading committee at Sciences Po in Paris which conferred a PhD in law on Bogdan Ivanel for his work on puppet states. Mr Ivanel rightly draws attention to the serious accountability problems confronting the current phenomenon of puppet states. Puppet states are secessionist entities located on the territory of one state (the ‘mother state’) but are more or less controlled by another state (the ‘sponsor state’). While the puppet typically has its own governmental institutions and largely functions as a de facto state, it is not normally recognized by the international community. In fact, it can be considered as an extension of the sponsor state, which may occupy the puppet’s territorial base. Most puppet states have been established on the territory of the former Soviet Union, e.g., Nagorno-Karabakh, Transnistria, South Ossetia, Abkhazia, and Eastern Ukraine. Given the current geopolitical stalemate, these entities are not going away any time soon. Thus, it makes sense to take them seriously, or at least to open the debate regarding their accountability towards the citizens they ‘govern’. Accountability for human rights abuses committed on the puppet’s territory, should be realized through a combination of holding the sponsor state, the mother state, and the puppet state itself responsible.
Lees verder

Does the Netherlands’ extradition of genocide suspects to Rwanda violate their human rights?

flag-map_of_rwanda-svgThe Dutch Office of the Prosecutor (Landelijk Parket) announced on 12 November 2016 that the Netherlands had extradited two Rwandan nationals to Rwanda, which suspects them of involvement in the 1994 genocide. The way for these extraditions was cleared by the Hague Court of Appeal, which on 5 July 2016 decided that extradition to Rwanda did not violate the suspects’ human rights (decision only available in Dutch). The decision confirms an international pattern of deference to Rwanda in extradition proceedings and of rejection of human rights challenges to extradition. It is to be applauded in that it takes account of the important strides which Rwanda has made with respect to due process protections in the criminal law. Giving the benefit of the doubt may pay important long-term dividends in terms of rule of law learning in a post-conflict state such as Rwanda.  
Lees verder

Limburgs erfenis? Rechtsvergelijkend onderzoek naar de vergoeding van schade als gevolg van (voormalige) steenkoolwinning

mijnbouwHet door UCALL-onderzoekers geschreven rapport over vergoeding van mijnbouwschade, dat op 23 juni door minister van Kamp van EZ aan de Tweede Kamer is gestuurd, is nu verschenen in de Ucall reeks. Aanleiding voor dit onderzoek was de discussie die in de Tweede Kamer sinds enige tijd wordt gevoerd over recente schadegevallen in Zuid-Limburg, die mogelijk verband houden met mijnbouwactiviteiten die daar in het verleden hebben plaatsgevonden. Het rapport over vergoeding van mijnbouwschade doet verslag van een onderzoek naar de vergoeding van schade als gevolg van (voormalige) steenkoolwinning in Nederland, België en Duitsland. Het beschrijft voor deze landen de mogelijkheden tot verhaal van deze schade. Hoewel de juridische stelsels in veel opzichten overeenkomen, leidt het verschil in zowel historische ontwikkeling van de steenkoolwinning en de beëindiging daarvan, als de huidige situatie op dit gebied tot andere uitkomsten. Waar in Nederland na de ontdekking van het aardgas in Groningen al vanaf halverwege de jaren zestig is overgegaan tot het sluiten van mijnen, met in 1974 de sluiting van de laatste, is steenkoolwinning in Duitsland en België veel recenter nog een grootschalige en deels ook nu nog bestaande activiteit gebleven. Voor de vergoeding van schadeclaims maakt dat veel verschil, blijkt uit ons onderzoek.

Lees verder

Civiel schadeverhaal via het strafproces and beyond

civiel-schadeverhaalHoe staat het met het civiele schadeverhaal anno 2016? Dat was de vraag waarover wij ons de afgelopen maanden hebben gebogen. In een uitgebreide verkenning hebben we, gebruikmakend van verschillende onderzoeksmethoden, onderzocht hoe succesvol het schadeverhaal van slachtoffers van delicten via het strafproces verloopt, hoe dat in de praktijk verloopt en welke problemen zich daarbij voordoen. Vergelijkingspunt was de evaluatie uit 2007, destijds uitgevoerd door Van Wingerden, Moerings en Van Wilsum. Nu gaan we niet herhalen wat elders te lezen valt. Volstaan kan worden te melden dat de kans op succesvol schadeverhaal via strafrechtelijke weg significant is toegenomen. Dat is mooi, maar er is geen reden om een loflied op de strafrechtspleging aan te heffen in dit verband, want er zijn nog steeds beletselen die schadeverhaal in de weg staan. Welke dat precies zijn is te lezen in het rapport, hier kan worden volstaan met aan te geven dat die beletselen samenhangen met enerzijds de ‘mechanische werkelijkheid’ van de strafrechtspleging en anderzijds de ‘levende werkelijkheid’ van de slachtofferervaring. De ingevoerde lezer ziet de bui al hangen, en inderdaad, de strafrechtspleging blijkt nog (steeds) niet in staat om de tragiek, en in dit geval de daarmee gepaard gaande schadelijke gevolgen, van menselijk lijden voldoende te redresseren.
Lees verder

Brexit, artikel 50 en de zaak-Miller

brexitHet zal weinigen ontgaan zijn: afgelopen week diende in Londen de zaak R (Miller) v Secretary of State for Exiting the EU over de route die de Britse regering had gekozen voor de Brexit-procedure, het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de EU. Kort samengevat was de intentie van de regering-May om artikel 50 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (TEU), dat lidstaten mogelijk maakt uit de EU te stappen, in te roepen zonder tussenkomst van het Britse Parlement. Het Britse Hof (High Court) heeft de regering nu teruggefloten; het inroepen van artikel 50 kan alleen nadat het parlement daarmee heeft ingestemd. Door de resulterende herrie in het Parlement en de media lijkt de juridische dimensie van de zaak echter onder te sneeuwen. Dat is jammer, want die raakt een aantal fundamentele belangen. Het is goed deze eens even door te lopen. Lees verder