Auteursarchief: Cedric Ryngaert

Cedric Ryngaert

Over Cedric Ryngaert

Cedric Ryngaert is hoogleraar Internationaal Recht aan de Universiteit Utrecht en programmaleider van de UU-Master public international law. Sinds eind 2013 leidt hij twee onderzoeksprojecten over de unilaterale uitoefening van rechtsmacht, op basis van subsidies van NWO (VIDI) en de European Research Council (ERC Starting Grant). In deze projecten onderzoekt hij in hoeverre staten en regionale organisaties hun eigen wetgeving buiten hun eigen grenzen kunnen toepassen om internationale waarden te verwezenlijken. Hij werkt hieraan met 7 AIO's.

Stuur e-mail | Profielpagina

Russische aansprakelijkheid voor het neerhalen van de MH17 en andere incidenten in Oost-Oekraïne? Oekraïne dagvaardt Rusland voor het Internationaal Gerechtshof

Internationaal GerechtshofOp 16 januari 2017 heeft Oekraïne een langverwachte zaak tegen Rusland formeel aanhangig gemaakt bij het Internationaal Gerechtshof (IGH), waarbij het de Russische inmenging in Oekraïense aangelegenheden aan de kaak stelt. Oekraïne voert aan dat Rusland verschillende schendingen van het internationaal recht jegens Oekraïne heeft begaan, met name van het Verdrag inzake de Financiering van Terrorisme en het Rassendiscriminatieverdrag. De zaak betreft een groot aantal incidenten, maar relevant is dat deze ook het neerhalen van de MH17 bestrijkt. De zaak is niet bij voorbaat kansloos, al zal Oekraïne eerst over een aantal procedurele en inhoudelijke hordes moeten springen.  Lees verder

Puppet states and human rights abuses: a quest for accountability

puppetOn 30 November 2016, I served as a member of the reading committee at Sciences Po in Paris which conferred a PhD in law on Bogdan Ivanel for his work on puppet states. Mr Ivanel rightly draws attention to the serious accountability problems confronting the current phenomenon of puppet states. Puppet states are secessionist entities located on the territory of one state (the ‘mother state’) but are more or less controlled by another state (the ‘sponsor state’). While the puppet typically has its own governmental institutions and largely functions as a de facto state, it is not normally recognized by the international community. In fact, it can be considered as an extension of the sponsor state, which may occupy the puppet’s territorial base. Most puppet states have been established on the territory of the former Soviet Union, e.g., Nagorno-Karabakh, Transnistria, South Ossetia, Abkhazia, and Eastern Ukraine. Given the current geopolitical stalemate, these entities are not going away any time soon. Thus, it makes sense to take them seriously, or at least to open the debate regarding their accountability towards the citizens they ‘govern’. Accountability for human rights abuses committed on the puppet’s territory, should be realized through a combination of holding the sponsor state, the mother state, and the puppet state itself responsible.
Lees verder

Does the Netherlands’ extradition of genocide suspects to Rwanda violate their human rights?

flag-map_of_rwanda-svgThe Dutch Office of the Prosecutor (Landelijk Parket) announced on 12 November 2016 that the Netherlands had extradited two Rwandan nationals to Rwanda, which suspects them of involvement in the 1994 genocide. The way for these extraditions was cleared by the Hague Court of Appeal, which on 5 July 2016 decided that extradition to Rwanda did not violate the suspects’ human rights (decision only available in Dutch). The decision confirms an international pattern of deference to Rwanda in extradition proceedings and of rejection of human rights challenges to extradition. It is to be applauded in that it takes account of the important strides which Rwanda has made with respect to due process protections in the criminal law. Giving the benefit of the doubt may pay important long-term dividends in terms of rule of law learning in a post-conflict state such as Rwanda.  
Lees verder

Een MH17-procedure tegen Rusland voor een Nederlandse rechtbank?

investigation_of_the_crash_site_of_mh-17Op 28 september 2016 presenteerde het team dat het strafrechtelijke onderzoek uitvoert naar de MH17-crash (joint investigative team – JIT) een rapport dat vaststelt dat de MH17 neergehaald is door een Buk-raket die uit Rusland naar Oost-Oekraïne is gebracht. Rusland reageerde zoals verwacht furieus op het rapport. Maar als na diepgaander onderzoek inderdaad blijkt dat Rusland betrokken was bij de crash, zouden de slachtoffers Rusland dan voor de rechter kunnen dagen met het oog op het verkrijgen van een schadevergoeding? In mei 2016 dienden 33 nabestaanden van MH17-slachtoffers alvast een claim tegen Rusland in bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Aangezien de slachtoffers nalieten een procedure in Rusland aanhangig te maken, is het waarschijnlijk dat het Hof de zaak niet ontvankelijk zal verklaren. Maar waarom zouden de nabestaanden van de Nederlandse slachtoffers geen zaak tegen Rusland aanspannen voor de Nederlandse rechter? Politieke en juridische bezwaren staan zeker in de weg aan zo’n stap. Zoals Amerikaanse praktijk laat zien, zijn ze echter niet onoverkomelijk. Lees verder

Al-Saadoon v United Kingdom: another shot at human rights accountability for the extraterritorial use of lethal force

tankOn this blog, I commented earlier on Jaloud v the Netherlands (2014), the latest judgment of the European Court of Human Rights (ECtHR) on the extraterritorial application of the European Convention on Human Rights (ECHR). A new case before the Court may now be in the making. On 9 September 2016 the Court of Appeal of England and Wales rendered a judgment in the test cases of Al-Saadoon and others v Secretary of State for Defence regarding the question whether the UK is accountable under human rights law vis-à-vis a number of victims of lethal force in Iraq during the 2003 invasion and the post-occupation phase after 2004 (for earlier comments see here and here). The cases raise important issues as to the application of human rights law to the exercise of extraterritorial force over individuals and are likely to wind their way up to the UK Supreme Court and ultimately the ECtHR. Lees verder

Cholera in Haïti: erkent de VN haar aansprakelijkheid?

koleraDe weigering van de VN om haar verantwoordelijkheid te erkennen voor de uitbraak van een cholera-epidemie in Haïti als gevolg van een gebrekkig sanitair systeem op een VN-basis, is één van de zwarte bladzijden in de geschiedenis van de VN.  Dat een woordvoerder van de VN-Secretaris-Generaal op 17 augustus 2016 in de New York Times toegaf dat de VN een rol had gespeeld in de initiële uitbraak, is daarom opmerkelijk. Deze erkenning kwam een dag voor de beslissing van een Amerikaanse rechtbank dat de aansprakelijkheid van de VN niet kan worden ingeroepen voor een nationale rechtbank gezien haar immuniteit van rechtsmacht. Toch lijkt het erop dat de publiciteit en commotie die gepaard gingen met deze rechtszaak druk zetten op de VN om de slachtoffers enigszins tegemoet te komen. Nu valt te hopen dat de VN haar aansprakelijkheid jegens de Haïtianen ook concreet implementeert.
Lees verder

Accountability voor internationale misdaden in Afrika: een nieuwe dageraad na de veroordeling van Hissène Habré?

 

Hissene_Habre_rechtbanktekeningOp 30 mei 2016 veroordeelden de ‘Buitengewone Afrikaanse Kamers in de Senegalese Rechtbanken’ de voormalige dictator van Tsjaad, Hissène Habré, tot een levenslange gevangenisstraf voor het begaan van misdaden tegen de mensheid en foltering. De veroordeling van Habré werd uiteraard door zijn slachtoffers met gejuich onthaald. Maar er is meer: ze wordt geroemd als ‘a watershed for human rights in Africa’ en ‘an example to follow’. Het lijkt er evenwel op dat de veroordeling van Habré de geschiedenis zal ingaan als een eenmalige gebeurtenis, het resultaat van een uitzonderlijke samenloop van omstandigheden die zich niet snel zullen herhalen. Lees verder

Justice Scalia and international law

Antonin_Scalia,_SCOTUS_photo_portraitThe recent passing away of US Supreme Court Justice Scalia has inevitably thrust his – often dissenting – opinions into the limelight. Little attention has been paid, however, to Scalia’s approach to international law in his opinions. It is an easy and understandable temptation to characterize Scalia as an American sovereigntist viscerally opposed to international law influences on Supreme Court judgments and the US legal system at large. The reality of his opinion-writing is more complex, however; some opinions are indeed hostile to international law, while others far less so.
Lees verder

Reactie op ‘MH17-proces wordt erg lastig in Nederland’

Convoy_of_MH-17_victims_on_the_highwayIn ‘MH17-proces wordt erg lastig in Nederland’ (NRC 20 januari 2016) maakt het NRC melding van een discussie over de draagwijdte van artikel 552y van het Wetboek van Strafvordering. De Nederlandse overheid zou deze bepaling willen aangrijpen om voor een Nederland voor een Nederlandse rechtbank gerechtigheid voor de MH17-crash te laten geschieden voor alle slachtoffers, dus niet enkel deze met de Nederlandse nationaliteit.  Aangezien het grootste deel van de slachtoffers de Nederlandse nationaliteit, komt Nederland onvermijdelijk in beeld. Nederland heeft het veiligheidsonderzoek uitgevoerd en leidt het joint investigative team, de Nederlandse strafwet maakt berechting voor moord mogelijk, zelfs in de fysieke afwezigheid van de dader, en Nederland staat internationaal bekend om zijn onpartijdige en onafhankelijke rechtspraak. Nederland lijkt me zonder meer in staat het MH17-proces tot een goed einde te brengen. Opdat dit proces aan legitimiteit zou winnen, lijkt het me evenwel raadzaam ook andere landen te betrekken bij de berechting. Lees verder

The Yukos saga continued: Russia retaliates against attempts in the West to seize Russian assets

RussiaIn an earlier blogpost, I reported that a number of Western states envisaged lifting the immunity from execution of the Russian Federation and seizing Russian government assets. They did so at the request of creditors seeking to enforce a 50 billion dollar award issued by a Hague-based international investment tribunal in a case about the expropriation of the Yukos energy company. Russian retaliation against these measures was to be expected. Russian pressure resulted rather swiftly in Belgium unfreezing the seizure of Russian bank accounts. Now, as reported by the Kremlin-backed news outlet Russia Today, in a move that is set to further deteriorate relations between Russia and the West, Russian President Vladimir Putin has also signed a law that allows Russia to seize assets of foreign states which wrongfully seized Russian property (for those who read Russian: the text of the law is available here). While this law could easily be characterized as the umpteenth example of Russian bare-knuckle power politics, it is nonetheless not necessarily internationally unlawful. Lees verder